Sivrisinekler
BİYOLOJİSİ: Anofel ve Küleks olmak üzere iki ana gruba ayrılır ve birçok türleri
vardır. Temiz,sıcak, serin, kirli her türlü su
birikintilerinde ürerler, Yumurtalarını su birikintilerine tek tek ve grup halinde bırakırlar. Larva ve Pupa (kurtçuk)
döneminden sonra uygun ısıda 8-9 günde ergin sinek
haline gelir. Dişileri yumurtlamak için canlı kanı emmek zorundadır. Nemli ve
loş ortamlarda barınırlar. Geceleri faaliyet gösterirler. Erkekleri meyve ve
bitki özsuyu ile beslenirler. En az
KONTROL ÖNLEMLERİ: Durgun su birikintilerini yok etmek.Her türlü birikinti suya, kanala, foseptiğe,
havuza ve göle belli periyotlarla larvasit (larva
öldüren ve üremeyi durduran) atmak en etkili yöntemdir.
Uçkun mücadelesinde ise ULV, Soğuk sisleme veya rezidüel (kalıcı) uygulama metotlar ortama göre uygun ekipmanlarla yapılır. Geniş alanlarda iyi bir araştırma ve
planlama yapmak gerekir. Bu sebeple bu konuda tecrübeli, profesyonel uygulayıcı
gerekmektedir.
Sinek
Sivrisinek, sığır ve ahır sineği,
çeçe ve tatarcık gibi sinekler kan emerek beslenir, bu arada sıtma, sarı humma, filaryoz, deng gibi birçok virüs, bakteri ve asalak hastalığını bulaştırır.
Soktukları bölgede ağrı, kaşıntı ve şişme oluşur. Tedavi bu yakınmalara yöneliktir.Sivrisinek sokmalarında ayrıca ürtiker, uyuklama,
baş ağrısı ve kusma gibi belirtiler ortaya çıkabilir. Ama anafilaktik
şok ve ölüme ender rastlanır. Ahır sineklerinin sokması çok ağrı verici
olabilir. Isırık bölgesi yıkanmalı ve bu bölgeye iltihap giderici krem
sürülmelidir. Ender durumlarda ağır alerjik tepkiler görülebilir ve ağızdan steroit verilmesi gerekebilir. Sinek kovucu bir maddenin
deriye sürülmesi kısa süreli ama etkili korunma yöntemidir.